ابو محـمد مشرف الدین (شرف الدین) مصلح بن عـبدالله بن شرف الدین شیرازی، مـلـقب به ملـک الکـلام و افصح المتکـلمین بی شک یکی از بزرگـترین شاعـران ایران است کـه بـعـد از فردوسی آسمان ادب فارسی را به نور خـیره کنندهً خـود روشن ساخـت. این روشنی با چـنان نیرویی هـمراه بود که هـنوز پـس از گـشت هـفت قـرن تمام از تاثـیر آن کـاسته نشده و این اثـر پارسی هـنوز پابرجـا و استوار است. از احـوال شاعـر در ابتدای زندگـیش اطـلاعی در دست نـیست، اما آنچـه مسلم است، دانش وسیعـی اندوخـته بود. در حدود سال 606 هـجـری در شهـر شیراز در خـاندانی کـه هـمه از عالمان دین بودند، چـشم به جـهان گـشود. مقـدمات عـلوم ادبی و شرعـی را در شیراز آموخت و سپس در حدود سال 620 برای اتمام تحـصیلات به بغـداد رفت و در مدرسه نظامیه آن شهـر به تحـصیل پـرداخت. 

سعـدی هـم در شعـر و هـم در نـثر سخـن فارسی را به کمال رسانده است و از میان آثـار منظوم او، گـذشته از غـزلیات و قصائد مثـنوی مشهـوری که به سعـدی نامه و بوستان شهـرت دارد، این منظومه در اخـلاق و تربـیت و وعـظ است و در ده باب تـنظیم شده است: 1 - عـدل 2 - احـسان 3 - عـشق - 4 - تواضع 5 - رضا 6 - ذکـر 7 - تربـیت 8 - شکـر 9 - توبه 10 - مناجات و ختم کتاب.

مهـمترین اثـر سعـدی در نثـر، کتاب گـلستان است که دارای یک دیباچـه و هـشت باب است : سیرت پادشاهـان، اخلاق درویشان، فضیلت و قناعـت، فواید خـاموشی، عـشق و جـوانی، ضعـف و پـیری، تاًثـیر تربـیت و آداب صحـبت. 

فوت سعـدی: وفات سعـدی را در ماًخـذ گـوناگـون به سال های " 694 - 695 " و " 690 - 691 " نوشته اند. آرامگاه شیخ مشرف الدین بن مصلح الدین سعدی شیرازی در 4 کیلومتری شمال شرقی شیراز، در دامنه کوه فهندژ، در انتهای خیابان بوستان و در مجاورت باغ دلگشا واقع شده است. این مکان در ابتدا خانقاه شیخ بوده که وی اواخر عمر خود را در آنجا می گذرانیده و سپس در همانجا مدفون گردیده است.

سعدی از نگاه اروپاییان

 از حدود 300 سال پیش که خاورشناسان اروپایی با ادبیات مشرق زمین آشنا شده اند با اشتیاق فراوان به ترجمه این آثار پرداخته اند از جمله این آثار کتاب گلستان سعدی است. «گارسین دتاسی» خاورشناس غربی می گوید: «سعدی از مهمترین نویسندگان ایرانی است که نزد عموم مردم اروپا شهرت دارد.» بد نیست بدانیم که ویکتور هوگو نویسنده مشهور فرانسوی یکی از نویسندگان اروپایی است که از داستان های سعدی تاثیر پذیرفته است.

ای جا مانده از واپسین دیدار برادر! حرم نورانی و ضریح مشکل گشایت، هنوز بوی مدینه می دهد. بوی شهر پیامبر را که آن را به اشتیاق دیدن روی رضایت، ترک کردی و آواره بیابان ها گشتی. نهر جاری مناجات، همیشه از چشمه دل زائران تو جریان دارد؛ اما امشب ضریح مطهرت، رخت سیاه بر تن کرده و پنجره ها رو بسوی غروب نشانه می روند ...

دهم ربیع الثانی، رحلت پر دریغ کوثر کرامت و جاری مرحمت، حضرت فاطمه معصومه (س) را به همه دوستان عزیزم تسلیت میگم

«عمره » در لغت به معنای زیارت است و در اصطلاح فقه زیارت خانه خداست ، با آداب ویژه آن .

- کسی که می خواهد به شهر مکه برود ، واجب است با احرام وارد شود و برای احرام هم باید

نیت "عمره " یا " حج " داشته باشد ، و اگر حج نیست ، واجب است برای "عمره مفرده " محرم

شود و بقیه اعمال آن را بجا آورد.

اعمال عمرۀ مفرده : اعمال عمرۀ مفرده به ترتیب عبارت است از : ۱. احرام ۲. طواف ۳. نماز

طواف ۴. سعی۵. حلق یا تقصیر۶. طواف ۷. نماز طواف نساء - زمان انجام عمرۀ مفرده : عمرۀ

مفرده زمان معینی ندارد در تمام سال می توان بجا آورد. - مکان اعمال عمرۀ مفرده : * احرام: در

" اَدنی الحل " یا یکی از میقاتها ؛ ادنی الحل : نزدیکترین نقطه بیرون حرم . حدود حرم میقات ها

پنج مکان است : مسجد شجره ، جحفه ، ذات عرق ، یلملم و قرن المنازل * طواف : در

مسجدالحرام ، به دور کعبه ؛ * نماز طواف : در مسجدالحرام ، پشت مقام ابراهیم (ع) ؛ * سعی :

در فاصله بین " صفا " و " مروه " ؛ - صفا و مروه : نام دو کوه کوچک است در کنار مسجد الحرام که

امروزه قسمتی از این دو ، برداشته شده و بین آن به صورت راهروی سرپوشیدۀ دو طبقه ای

ساخته شده است. * حلق یا تقصیر : مکان معین ندارد ؛ اگرچه اکنون متعارف است که بعد از

سعی در کنار مروه تقصیر می کنند. * طواف و نماز نساء : در مسجدالحرام ؛ - کودکان و اعمال

عمره مفرده - طواف مستحب و طواف وداع

منبع: لبیک

یا مقلب القلوب والابصار؛ یا مدبر الیل و النهار؛ یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال.